Bij het oprijden van de hoeve, stond er vroeger aan de rechterkant een hospitaal bunker dicht bij één van onze waterputten (zuid). De bunker stond bovengronds, de muren waren allemaal meer dan 1m dik! In tegenstelling van de andere bunkers waren er hier geen olifantsplaten gebruikt, wel zware ijzeren balken voor het dak. Bovenop de bunker lag 1m aarde voor camouflage en opvang van de obussen,... De bunker werden ook nachts gebouwd omdat het minder zou opvallen! Deze bunker werd geruimd in de zomer van 1961, voordien werden er menselijke resten die er toen nog aanwezig waren opgehaald door de nodige instanties.
Afmetingen van de bunker:
Breedte:8 m
Lengte: 42 m
Hoogte: +/- 3 m + laag aarde
Muur dikte: 1 m
Afmeting vensteropening: +/- 40 op 40 cm
Aantal kamers+ afmeting 6 Kamers, 7m op 7m, elk met een venster opening + luchtgat langsboven
Resterende brokstukken van de Hospitaal bunker. De brokstukken werden opgehaald voor het aanleggen van wegen, en fundatie voor huizen in de nieuwe wijk van Sint-Juliaan.
Naast de hospitaal bunker stond er naast ook een kleine vierkante bunker, zie op de foto, de bunker links naast het kippenhok.
Francis Green Record:
Het was een mooie zonnige dag in Augustus(1917) wanneer ons peloton van B company werd opgeroepen om te gaan naar de frontlinie om te helpen een pill box (bunker) te veroveren bij Pondfarm. We wandelden op de loopplanken zonder problemen naar de betonnen bunker dat eerder werd veroverd. We wachtten daarin tot het spervuur werd gestart. Dat duurde niet lang en dat was nogal zwaar. Direct als het gedaan was, kwamen we eruit om aan te vallen. Achter elkaar. Er was enkel plaats om 1 voor 1 eruit te geraken. Toen ik eruit kwam, vond ik het Duitse bunker einde vlak voor mij. De eerste aanvallers waren al aangekomen en riep hen op zich over te geven , wat ze direct deden . Ze kwamen eruit met hun handen naar boven tot mijn opluchting. Wanneer ik naar binnen ging vond ik de schuilkelder, ongeveer 6 van hen., vol dode Duitsers.
De volgende actie was om te proberen de bunker in te nemen die vlak voor de bunker lag die we al hadden ingenomen.
Dus zo volgden we de leidinggevende officier (Lt. Lake) Het machinegeweer startte opnieuw met doden, anderen te verwonden. De officier ging verder en ging schuilen in een bomkrater vlak voor het doelwit. Ik zat op een afstand achter in een andere bomkrater te kijken. Hij klom recht en wuifde dat we vooruit moesten. Hij deed het nog eens. Het machinegeweer vuurde en de officier stierf direct. Het was dan dat ik doorhad dat ik alleen was en ik heb dan een tijdje moeten wachten tot het machinegeweer stopte met vuren. Dan keerde ik terug naar de schuilplaats dat we verlaten hadden. Er kon daar geen vijand meer in de voorste schuilkelder zitten met dat het al stil geworden was. Ik keerde terug zonder dat er iets gebeurde tot na het donker werd. Wanneer het donker was, ging ik met 2 andere soldaten gaan helpen de andere voorste schuilkelder te verdedigen. Aan de rechterkant was het ingenomen maar de troepen hadden zich enkel verankerd vanboven. We gingen er naar behoren toe en hebben zich bij hen aangesloten. Een lanscorporaal en korporaal waren er de baas en er gebeurde niets voor een tijdje
Tot bij het licht: er in het verste eerste licht we een groep Duitsers zagen dichter bijkomen onder ons. De korporaal beveelde vlug vuur. De Duitsers reageerden met geweervuur en handgranaten tot de korporaal “Terugtrekken” riep, dus zo hebben we ons teruggetrokken, naar de schuilkelder aan de achterzijde waar de rest van onze compagnie was. De volgende dag kwam een ander peloton met instructies om het betonnen blokken huis te opnieuw bombarderen die ze na nog een bombardement naar behoren toe hebben kunnen veroveren zonder veel problemen. Tijdens de dag werden er veel gevangen naar de achterzijde gestuurd tot er zacht een machine geweer opnieuw startte en de gevangen neermaaide, verwondde, ondiscriminerend. Later op de dag werden we afgelost. Het vervolg op de actie was dat de lance’korporaal en korporaal beide waren beschuldigd van lafheid. De lance korporaal was veroordeeld tot een jaar gevangenisstraf. De korporaal tot 2. De eerste keerde naar behoren terug naar de Bataljon tot zijn vonnis zou worden uitgesproken. De korporaal heb ik nooit meer teruggezien. Ik denk dat de oorlog al gedaan was voor zijn 2 jaar gedaan was.
