Ik ben Stijn Butaye (°1988), woonachtig te St-Juliaan, een gehucht van de gemeente Langemark-Poelkapelle. Ik studeerde 6 jaar elektriciteit aan het V.T.I te Ieper en een 7de specialisatiejaar aan het VTT te Poperinge. Ik studeerde af in juni 2007. Van kleins af aan ben ik immers gefascineerd door verlichting, zo ging ik dan in oktober 2007 bij Modular Lighting Instruments aan de slag. Ik ben opgegroeid op een boerderij die zich tijdens de 1e wereldoorlog midden in de frontstreek bevond. De hoeve werd in die tijd door de Engelsen ‘Pondfarm’ genoemd (als codenaam). Het is de streek waar toen veel gevechten plaatsvonden, het slagveld rond Ieper, het hart van ‘Flanders Fields’. Daardoor is mijn eerste hobby ontstaan: ”het verzamelen van oorlogsrelieken”. Hier zie je een foto van mezelf aan de schachtmond van de Vampir Dugout in Zonnebeke. Dit was een onderaardse gang met een diepte van +- 11 meter dat gebruikt werd als hoofdkwartier door de Britten tijdens wo1. Als je bezitter was van het boek ‘Beneath Flanders Fields’ kon je de schacht afdalen. Ik herinner me nog de kaarsjes aan de balken, de schopjes aan de muur en vooral het water dat snel steeg binnen het kwartier. Meer over de Vampir Dugout kunt u hier terugvinden: www.polygonwood.com Op school moest ik een werkje maken over de oorlog. De keuze lag voor de hand: “de Pondfarm” natuurlijk. Als gevolg van dit werkje ben ik een 1ste website begonnen. Daarop zijn al de vondsten te zien en staat er ook algemene info over de boerderij. In juli 2008 trok ik naar het Imperial War Museum en Nationale Archives in London om er in hun archieven oude (lucht)foto’s, trenchmaps, andere documentatie en infomatie op te zoeken over onze boerderij en St-Juliaan tijdens WO-1. Zo heb ik al een foto uit 1914 kunnen bemachtigen van onze boerderij. Het duurde niet lang of ik begon nog een website over Sint-Juliaan en Poelkapelle tijdens de Grote Oorlog. In 2006 kreeg ik mijn eerste grote bezoek over de vloer: mensen van het (internet)Forum over Wereldoorlog 1 (www.forumeerstewereldoorlog.nl). De boerderij stond zo ongeveer vol met een 20 tal auto’s van mensen uit Nederland die al onze vondsten en de bunker kwamen bezichtigen. In 2005 was ik een topic gestart over Pondfarm op dit forum, waarop ik al de foto’s plaatste die ik dezelfde dag had gevonden. Het bezoek was daarvan het gevolg. Als ik van gevonden munitie niet weet wat het precies is, vraag ik dit altijd eerst op dit forum ook al om de gevaren wat beter te kunnen inschatten! Het topic kunt u hier vinden: Pondfarm topic Sindsdien krijg ik regelmatig bezoek van mensen met dezelfde interesse! In augustus 2006 stapte fotograaf Marco Magielse, auteur van 'Relict, zoeken naar de Grote Oorlog', uit Breda het museum binnen van De Pondfarm. Hij had het idee een boekje samen te stellen over de littekens van de oorlog in de Westhoek. Samen met Marco heb ik heel wat mooie plaatsen kunnen bezoeken voor z'n boek, alsook Bart & Heidi Verfaille van b&b de Krulleute. In 2012 werd het boekje uitgebracht en is nu te verkrijgen bij Marco en mijzelf. Voor meer info, Klik Hier. Een goeie vriend 'Shrapnel Charlie' ofwel yvan Synnaeve uit Sint-Jan maakte van de loden schrapnel balletjes kleine soldaten figuurtjes, hij smolt het lood in vormen, kleefde alles aan elkaar en beschilderde het met een penseel zodat de soldaten uit lood tot leven kwamen! Yvan had iets gemeen met pondfarm, zo kreeg ik de vraag van hem om 'schellen stutten te maken (dialect van: een sneetje brood). Hij bedoelde natuurlijk een sneetje bunkersteen, waar hij er zijn soldaatjes kon op plaatsen. Yvan overleed op dinsdag 13maart 2012, we zullen hem blijven herdenken via z'n prachtige handgemaakte loden kunstwerkjes dat hij over de hele wereld heeft verspreidt. Rust in vrede Ivan, bedankt voor alles!!! Hier vind je meer over Yvan en z'n kunstwerkjes: Shrapnel Charlie
Het museum bevindt zich in één van de eerste huisjes die na de oorlog werden gebouwd. In dat huisje woonde aanvankelijk de landbouwer die in ong. 1927 verhuisde naar de nieuwgebouwde hoeve. Daarna woonden er hoevewerknemers. Door iedere zondag te gaan zoeken op de velden naar oorlogsbuit, verdienden deze mensen soms meer dan een maand loon! Het huisje is klein en oud. Het heeft een houten plafond, oude deuren en muren, en oude houten trap. Hierdoor vatte ik toen het idee op om ook er de antieke spullen die zich op de zolder bevonden, terug te plaatsen vb. de oude Leuvense kachel, stoeltjes, paardengarelen, oude strijkijzers, wafelijzers. Ik had zo een museum vol oorlogsrelieken en antiek, maar nog een probleem: 's avonds kon ik geen bezoekers ontvangen omdat er geen elekriciteit voorzien was. In de vroege 20e eeuw was ook in dat huisje een olielamp de enige lichtbron en sedertdien was daar nog niets aan veranderd. Door mijn werk heb ik heel wat verlichting kunnen aanschaffen om in het museum aan te brengen. Avondbezoekjes aan mijn museum zijn op die manier toch mogelijk geworden.(www.supermodular.com)
Bezoek ook deze websites: Je kunt me altijd contacteren op het volgend adres: |
|||



Sedert 2003 ben ik begonnen met een eigen verzameling. Alles wat we vonden tijdens het bewerken van de grond ben ik gaan inventariseren, d.w.z. foto’s nemen en alles sorteren op datum. Aan het opgraven en bergen van oorlogsmunitie is een risico verbonden. De meer dan 90 jaar oude munitie met explosieve en giftige stoffen kan aangetast zijn. Tijdens het oogsten moeten we er dus altijd zeer voorzichtig mee omgaan. Sinds 2003 hebben we bij het zoekwerk ondermeer munten uit het jaar 1853 gevonden maar ook Britse geweren, bajonetten, schopjes, loden kogels, knopen en vele soorten obussen en granaten, zowel Belgische, Duitse, Britse als Franse. Gevaarlijke munitie uit de oorlog wordt door DOVO(*) één keer per jaar opgehaald in de streek, zo ook bij ons thuis.

